Ντέιβιντ Χάρβεϊ για την Ελληνική Κρίση

Ο σπουδαίος ερευνητής του νεοφιλελευθερισμού και της καπιταλιστικής οικονομίας, σε μία πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία, δίνει τις απόψεις του για τον Νεοφιλελευθερισμό, για την Ελληνική κρίση, τι θέλουν οι αγορές για το ευρώ αλλά και για εμάς και κυρίως ποιες οι επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας στην κοινωνία και στην Δημοκρατία.
Παρακολουθήστε το, αξίζει το κόπο. Ο Χάρβεϊ τα έλεγε εδώ και 8 χρόνια. Εμείς τα ζούμε σήμερα. 

Χτυπώντας το Νεοφιλελευθερισμό στο Σικάγο

του Paul Street*

αλιευμένο από εδώ, μεταφράζει η Κροτ

Είναι πολύ αξιοσημείωτη η απεργία που γίνεται αυτές τις μέρες από το Συνδικάτο Εκπαιδευτικών στο Σικάγο του Rahm Emmauel. Ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα είναι η αξιολόγηση της απόδοσης των εκπαιδευτικών. Σύμφωνα με το καινούριο σύστημα, που συνδέει ασφυκτικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών με τους βαθμούς των μαθητών στα τεστ, σχεδόν ένα τρίτο των εκπαιδευτικών της πόλης απειλούνται με απόλυση.

 

Όπως και σε πολλά άλλα σχολεία της χώρας, έτσι και στο Σικάγο, οι εκπαιδευτικές αρχές έχουν καταστήσει τους βαθμούς των μαθητών σε τυποποιημένα τεστ, ως το βασικό κριτήριο αξιολόγησης, σχετικά με το αν ένας δάσκαλος μπορεί να παραμείνει στη θέση του ή όχι.

 

Ένα μεγάλο πρόβλημα αυτής της μεθόδου είναι το γεγονός ότι...

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Αυτό που στην πραγματικότητα απαιτείται δεν είναι τόσο η επανεκκίνηση της οικονομίας, όσο η επανεκκίνηση της δημοκρατίας – η οποία δυστυχώς έχει θαφτεί κάτω από τα ερείπια της παρακμής και της πολιτικής διαφθοράς που εξέθρεψε ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός

“Ο B. Brecht είχε πει κάποτε πως, όταν το Άδικο κυριαρχήσει επί του Δικαίου, τότε η αντίσταση γίνεται καθήκον. Επομένως, ο απλός Έλληνας Πολίτης έχει καθήκον να αντισταθεί, όταν εκβιάζεται σε τέτοιο βαθμό – πολύ περισσότερο όταν η Δημοκρατία στη χώρα του (ότι έχει απομείνει από αυτήν, για να είμαστε ειλικρινείς) κινδυνεύει να καταλυθεί, από τις συγχρονισμένες ενέργειες του ΔΝΤ και της Γερμανίας.

Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα, στην οποία επιχειρείται μία απίστευτη «οικονομική γενοκτονία»: ...

Η «δημοκρατία» των αγορών.

Η πολιτική πέθανε. Η οικονομία πεθαίνει. Οι κυβερνήσεις πέφτουν, αλλά η λιτότητα μένει. Στο δρόμο τους προς μια νέου τύπου φεουδαρχία, οι απανταχού καπιταλιστές έχουν βγάλει εδώ και καιρό τις δημοκρατικές μάσκες και φοράνε τις μπότες με τη σιδερένια φτέρνα, ποδοπατώντας ανηλεώς τα πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού. Είναι αυτός ο καιρός για την επιστροφή στην πολιτική οικονομία;

Κάθε τρεις και λίγο, λογής λογής ευαγγέλια ψέλνονται στις Βρυξέλλες: την πόλη που έχει καταγραφεί πλέον στην Ιστορία ως...