Η νεοφιλελεύθερη τραγωδία

Όπως φαίνεται από τις συνεχείς αυξήσεις της ποσότητας χρήματος εκ μέρους όλων  των κεντρικών τραπεζών της Δύσης, οι οποίες εφοδιάζουν με όλο και μεγαλύτερη ρευστότητα τις οικονομίες χωρίς αποτέλεσμα, το σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει – ούτε με αυτόν, ούτε όμως με έναν ανάλογο τρόπο.

Η υπερχρέωση έχει προκαλέσει τόσο μεγάλα προβλήματα, τα οποία είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν απλά και μόνο τυπώνοντας νέα χρήματα – πόσο μάλλον όταν τα νέα αυτά χρήματα ανοίγουν συνεχώς το ρήγμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, όπως φαίνεται από το παράδειγμα της Fed και των Η.Π.Α.

Ειδικότερα, με την αύξηση της ρευστότητας, η οποία όμως δεν καταλήγει στην πραγματική οικονομία, μεταφέρεται ουσιαστικά πλούτος από τη μεσαία τάξη στην υψηλότερη – από τα λιγότερο, στις περισσότερο προνομιούχα άτομα της εκάστοτε κοινωνίας.

Η «μέθοδος μεταφοράς» είναι η συνεχώς υψηλότερη κερδοφορία των διαφόρων κερδοσκοπικών κεφαλαίων, τα οποία είναι οι.....

Οι επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης μυωπίας

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως σε ό,τι αφορά το «κούρεμα» των καταθέσεων στην Κύπρο η πρόταση της τρόικας δεν είναι μόνο τιμωρητική αλλά και τελείως ακατανόητη. Η ιδέα του κ. Σόιμπλε πως η έξοδος της Κύπρου από το ευρώ, λόγω του μεγέθους της, δεν θα έχει συστημικές επιπτώσεις για την ευρωζώνη αποδείχθηκε τελείως λανθασμένη. Η καταψήφιση του νομοσχεδίου για το «κούρεμα» από την κυπριακή Βουλή οδήγησε αμέσως στη φυγή κεφαλαίων από τον ευρωπαϊκό Νότο. Πιο γενικά, όπως έδειξαν τα περισσότερα χρηματιστήρια, το «Οχι» της Κύπρου είχε αρνητικές συνέπειες σε παγκόσμια κλίμακα. Επιπλέον ξαφνικά το ταμπού του απαραβίαστου των καταθέσεων καταργήθηκε. Είναι δυνατόν αυτό να μην έχει αρνητικές συστημικές συνέπειες;

Ο γερμανός υπουργός Οικονομικών ή θέλει τη διάλυση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος (μάλλον απίθανο, αφού η Γερμανία κερδίζει από την ΕΕ) ή η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία του τον έχει τελείως τυφλώσει. Είναι προφανές πως...

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΚΑΓΚΕΛΑΡΙΟΥ

Η χρησιμοποίηση της κρίσης για την επιβολή των νεοφιλελεύθερων αλλαγών στην ΕΕ, οι οποίες δεν είναι επιθυμητές ούτε από το λαό, ούτε από την πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων – με γρήγορο ρυθμό, πριν προλάβουν να συνέλθουν οι πολίτες από το σοκ

“Μέσω των έντονων διαρθρωτικών επεμβάσεων στον ευρωπαϊκό Νότο, έχει τεθεί ουσιαστικά σε λειτουργία η διαδικασία της κατάλυσης του εναπομένοντος κοινωνικού κράτους της ΕΕ. Η «κατεδάφιση» αυτή έχει ήδη προηγηθεί στη δυτική, καθώς επίσης στην ανατολική Ευρώπη - μέσω της εκποίησης των κοινωφελών δημοσίων επιχειρήσεων, η οποία εξυπηρετεί κυρίως την «πάταξη» του συνδικαλισμού(η διαφθορά, καθώς επίσης η γενικότερη «αμετροέπεια» αρκετών συνδικαλιστών, μάλλον διευκολύνει την όλη διαδικασία).

Εάν η πολιτική λιτότητας συνεχισθεί έως το 2014/15, παρά τις λαϊκές αντιδράσεις,εκβάλλοντας νομοτελειακά σε μία αντιστροφή της τάσης, σε μία νέα ανάπτυξη δηλαδή, τότε...