Φαυλοκρατισμός

«Οι ανοιχτοί οικονομικοί θεσμοί χρειάζονται και χρησιμοποιούν το κράτος» υποστηρίζουν οι φιλελεύθεροι Acemoglou και Robinson στο γνωστό βιβλίο τους «Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη»(σελ 91). Δεν μπορείς να τους πεις και....κρατιστές,  διότι είναι σαν να τους βρίζεις μιας και είναι γνωστή  η φιλελεύθερη προσέγγιση στον επιστημονικό τους λόγο.  Φυσικά όταν λέω  φιλελεύθερη, εννοώ την μετριοπαθή, την εξισωτική και όχι την ακραία, την νεοφιλελεύθερη. Επίσης όταν λέω κρατιστές, εννοώ με την έννοια που έχει λάβει πλέον διαστάσεις σχιζοφρένειας από τους εδώ Έλληνες  political correct,  από κάθε πλευρά του ιδεολογικού φάσματος(συντηρητικοί, ευρωσκεπτικιστές, φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι ακόμα...... μεταλλαγμένοι συριζαίοι). Για τον όρο κρατισμό έχω μιλήσει αλλού. Σήμερα θα τα πούμε για τον φαυλοκρατισμό, μία από τις κακές εκδοχές του κρατισμού.

Οι δύο μελετητές λοιπόν στην θεσμική τους προσέγγιση υποστηρίζουν , ....

Περί «καλύτερου κράτους»

Του Καθ. Κωνσταντίνου  Γουλιάμου
Αντιπρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου

Το συμπέρασμα από την ανάγνωση του άρθρου του κ. Σ. Ζένιου («Φ», 14/08/2011) θα μπορούσε να παραπέμψει στο «λίθοι καί πλίνθοι καί ξύλα καί κέραμος ατάκτως ερριμμένα» (Ξενοφώντος Απομνημονεύματα, 3,1,7).

Και ακόμα, στο γνωστό ανέκδοτο με τον Τοτό που προσεύχεται το βράδυ στο σπίτι και τον ακούει η μητέρα του. «Θεέ μου, κάνε να γίνει το Μιλάνο πρωτεύουσα της Ιταλίας». Τελικά η μητέρα του απορημένη μπαίνει στο δωμάτιο και τον ρωτά: «Γιατί παιδί μου θέλεις να γίνει το Μιλάνο πρωτεύουσα της Ιταλίας;». Και ο Τοτός απαντά: «Γιατί έτσι έγραψα στο τεστ γεωγραφίας».

Έτσι και ο κ. Σταύρος Ζένιος, στο άρθρο του «11/7/2011- Για ένα καλύτερο κράτος» - εν μέσω αντιφάσεων, εντυπώσεων, προτάσεων και θέσεων ατάκτως ερριμμένων - δεν έχει (ή δεν θέλει να) κατανοήσει τη δομική κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού. Διαφορετικά δεν εξηγείται η εμμονή του στη «συνταγή» για ένα «καλύτερο κράτος» μέσα από τη λογική του ακραίου νεοφιλελεύθερου προτάγματος περί....

Κρατισμός(ετατισμός)

Μία από τις συχνές λέξεις που ακούμε από τον νεοφιλελεύθερους είναι ο «κρατισμός» ή «κρατικισιμός». Τι είναι αυτός ο «κρατισμός» που τόσο πολύ μάχονται οι νεοφιλελεύθεροι;
Ο Καθηγητής Χάρης Παμπούκης(Κράτος και κρατισμός…) πριν γίνει Υπουργός, είχε πει συνοπτικά ποιος είναι ο «κρατισμός»:

Ο κρατισμός στηρίζεται στη φοβία, περιορίζει την αυτονομία του ατόμου, ρημάζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, υποσκάπτει τους κανόνες και τις αξίες, υποθηκεύει την αξιοκρατία, δε στηρίζει την κοινωνική αναδιανομή εισοδημάτων και την ισότητα δικαιωμάτων και δυνατοτήτων. Το κυριότερο όμως αποτέλεσμα της κοινωνικά εγκληματικής του δράσης είναι ότι οργανώνει την φαυλότητα και αποστερεί από το έθνος την αυτοπεποίθησή του. Συγκροτεί πολιτισμικά μια αντικοινωνική νοοτροπία, μια νοοτροπία περί μη τηρήσεως κανόνων που υποθάλπει τη διαφθορά. Συντηρεί κανόνες δύο ταχυτήτων και πλήττει καίρια την ισονομία και την ισοπολιτεία.

Είναι αυτός τελικά;