Του Κίμωνα Γεωργακάκη
Πολιτικός Επιστήμων
Η νεοφιλελεύθερη-νεωτεριστική σκέψη έχει επηρεάσει όλες τις ιδεολογικοπολιτικές αποχρώσεις, αγκομαχώντας να επιβάλλει το παγκόσμιο ιδεολογικό μοντέλο της, κόντρα στην πολυμορφία της ουμανιστικής πολιτικής κουλτούρας. Το πασίγνωστο δοκίμιο «Το τέλος της ιστορίας», του Φράνσις Φουκουγιάμα, αν και ερμηνεύτηκε αρχικά από την αλαζονική Δύση, ως επικράτηση της ευρώ-ατλαντικής συμμαχίας έναντι της Ανατολής, ειδικά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, επιλέγεται σήμερα ως το μανιφέστο του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος αποτελεί αναμφισβήτητα την κινητήριο δύναμη της παγκοσμιοποίησης. Τα «δυτικά μυαλά» αδυνατούσαν, βλέπετε, τότε να προβλέψουν, ότι αντί για θρίαμβο της Δύσης θα καταλήγαμε, και μάλιστα στις μέρες μας στην επιστροφή της Ασίας στα γεωπολιτικά δρώμενα με την άνοδο της Ρωσίας του Πούτιν και της Κίνας.
Παρ' όλη, λοιπόν, την αποτυχία της...
Πολιτικός Επιστήμων
Η νεοφιλελεύθερη-νεωτεριστική σκέψη έχει επηρεάσει όλες τις ιδεολογικοπολιτικές αποχρώσεις, αγκομαχώντας να επιβάλλει το παγκόσμιο ιδεολογικό μοντέλο της, κόντρα στην πολυμορφία της ουμανιστικής πολιτικής κουλτούρας. Το πασίγνωστο δοκίμιο «Το τέλος της ιστορίας», του Φράνσις Φουκουγιάμα, αν και ερμηνεύτηκε αρχικά από την αλαζονική Δύση, ως επικράτηση της ευρώ-ατλαντικής συμμαχίας έναντι της Ανατολής, ειδικά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, επιλέγεται σήμερα ως το μανιφέστο του νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος αποτελεί αναμφισβήτητα την κινητήριο δύναμη της παγκοσμιοποίησης. Τα «δυτικά μυαλά» αδυνατούσαν, βλέπετε, τότε να προβλέψουν, ότι αντί για θρίαμβο της Δύσης θα καταλήγαμε, και μάλιστα στις μέρες μας στην επιστροφή της Ασίας στα γεωπολιτικά δρώμενα με την άνοδο της Ρωσίας του Πούτιν και της Κίνας.
Παρ' όλη, λοιπόν, την αποτυχία της...